GEPOKT EN GEMAZELD

Julius Caesar en de varkenslintworm

TvI - jaargang 18, nummer 4, november 2023

drs. K. van Halem

(TIJDSCHR INFECT 2023;18(3):170–1)

Lees verder

Mijnwerkersanemie en de Gotthardtunnel

TvI - jaargang 18, nummer 3, september 2023

drs. K. van Halem

(TIJDSCHR INFECT 2023;18(3):127–8)

Lees verder

Kala-azar, gastheermanipulatie en het tropische Zuid-Europa

TvI - jaargang 18, nummer 2, mei 2023

drs. K. van Halem

De koloniale Britse regering maakte zich in de jaren na 1858, toen ze officieel aan de macht was gekomen in India, grote zorgen over epidemieën van kinine-resistente koorts in het district Burdwan, Bengalen (Noordoost-India). Deze ‘Burdwan-koorts’ had onder de lokale bevolking de naam ‘kala-azar’, ofwel zwarte ziekte, vernoemd naar een grijsachtige verkleuring van de huid. De sterfte was hoog, waardoor de productiviteit van het land afnam en daarmee ook de overheidsinkomsten.1 William Twining, een chirurg die werkte in Calcutta, schreef in 1832 al een boek over de ‘ziekte van Bengalen’. Hij schreef: “We sometimes see a chronic enlargement of the spleen, in adults of pale, sallow and unhealthy aspect; who eat and drink as they did in health, and seem to endure the disease for many months without much suffering”.2 Hij beschreef hiermee vermoedelijk als eerste de viscerale vorm van leishmaniasis.

(TIJDSCHR INFECT 2023;18(1):79–80)

Lees verder

Duivelse polenta en heilige hosties

TvI - jaargang 18, nummer 1, maart 2023

drs. K. van Halem

(TIJDSCHR INFECT 2023;18(1):33–4)

Lees verder

Bartonella in de Peruaanse Andes

TvI - jaargang 17, nummer 6, december 2022

drs. K. van Halem

Bartonella-bacteriën zijn gramnegatieve staafjes met een kenmerkende voorkeur voor invasie van erytrocyten en het vermogen neovascularisatie te stimuleren. Wij associëren Bartonella vermoedelijk in eerste instantie met kattenkrabziekte door B. henselae, en in tweede instantie misschien met B. quintana, de verwekker van loopgravenkoorts. Toch begint het verhaal van de ontdekking van deze bacteriën niet bij katten of loopgraven, maar in het Andesgebergte in Peru.

(TIJDSCHR INFECT 2022;17(6):240–1)

Lees verder

Een luizenleven

TvI - jaargang 17, nummer 5, oktober 2022

drs. K. van Halem

Er bestaan meer dan 3.000 soorten luizen, waarvan (gelukkig) slechts 2 de mens als exclusieve gastheer hebben uitgekozen: Phthirus pubis (de schaamluis) en Pediculus humanus. Deze laatste is weer onder te verdelen in Pediculus humanus var. capitis (de hoofdluis) en Pediculus humanis var. corporis (de kleerluis). De schaamluis en hoofdluis zijn natuurlijk hinderlijk, maar relatief onschuldig. Daarentegen heeft de kleerluis, als vector van indrukwekkende ziekten als epidemische vlektyfus, epidemische febris recurrens en loopgravenkoorts, waarschijnlijk grote invloed gehad op de geschiedenis van de mensheid.

(TIJDSCHR INFECT 2022;17(5):197–8)

Lees verder

Tekentijd

TvI - 2022, nummer 4, september 2022

drs. K. van Halem

(TIJDSCHR INFECT 2022;17(4):157–8)

Lees verder